تبليغاتX
به نام او که بزرگ داستان آفرین بی همتاست
چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385 14:2

وقتي به يه عاشق درباره معشوقش گير ميديد اينو جواب مي‌گيريد 

بــه مــجنون گــفت روزي عــيبجويي

كــه پــيدا كـن بـه از ليـلي نــكويي

كه ليلي گرچه در چشم تو حوريست

به هر جزوي ز حسن او قصوريست

ز حــرف عــيبجو مــجنون بــر آشـفت

در آن آشفتگي خندان شد و گفت

اگــــر در ديـــده مــــجنون نشــــيني

بــــغير از خـــوبي ليـــلي نــــبيني

تو كي داني كه ليلي چون نكوييست

كزو‌ چشمت‌همين‌بر‌ زلف‌و‌‌ روييست

تــو قــد بــيني و مــجنون جــلوه نــاز

تــو چشــم و او نگــاه نــاوك انــداز

تــو مــو بــيني و مــجنون پـيچش مو

تـــو ابــــرو او اشـــارتـــهاي ابــــرو

دل مــجنون ز شكــر خنده خـونست

تــو لب بيني و دندان كه چونست

كسـي كـاو را تو ليــلي كـرده‌اي نام

نه آن ليلي است كز من برده آرام

اگــر مــي‌بود ليــلي بـد نــمي‌ بــود

تـــرا رد كـــردن او حـــد نـــمي‌بود

____________________________________________________________

پس در نتيجه ديگه به يه عاشق واقعي نبايد گير داد.

 

نوشته شده توسط لرد ولدمورت | موضوع: | لینک ثابت |